سر زلفش که بتحریک صبا رقصی داشت

جامه گلنار و کمر زرکش و ساغر در دست

طره اش شعبده بازو نگهش شهر آشوب

چشم بیمار و دو ابروی وی بیمارپرست

هر قدم طبلۀ مشکی بسر توده شکست

دیرگاه از می هوش آمد و بیمارم دید

گفت افسوس که بر دیده ره خوابت هست