یا رب! این نقطۀ لب را که به بالا بنهاد؟

بخورد روزۀ خود را به گمانش که شب است

زیر لب، وقت نوشتن همه کس نقطه نهد

این عجب! نقطه خال تو به بالای لب است

نقطه هر جا غلط افتاد، مکیدن ادب است

شحنه اندر عقب است و، من از آن می ترسم

که لب لعل تو، آلوده به ماء العنب است