واعظ از عشق رخت منع من زار کند

هر که جویای جمال تو بود، دربدر است

می نماید که تو از خیل پریزادانی

کی به این دلبری و حسن و لطافت بشر است؟

گر چه پندش پدرانه است ولی بی اثر است

دل مبندید به اوضاع جهان هیچ که من

آزمودم، همه اوضاع جهان بی ثمر است