بر سر سودای دوست گر برود سر زدست

وه که ز من برگرفت، رفت به قربان دوست

نی متصور مراست خوبتر از صورتش

ماه برآرد اگر سر ز گریبان دوست

پای نخواهم کشید از سر میدان دوست

گر همه عالم شوند دشمن جان و تنش

دوست رها کی کند دست ز دامان دوست؟