پر شده پیمانه ام گر چه ز خون جگر

پای نخواهم کشید از سر میدان دوست

گر همه عالم شوند دشمن جان و تنش

دوست رها کی کند دست ز دامان دوست؟

بالله اگر بشکنم ساغر پیمان دوست

من نه به خود گشته ام فتنۀ آن روی و موی

فتنۀ جان و دل است نرگس فتان دوست