درد دلم را بجوی، چاره ز درمان دوست

من نه به خود گشته ام فتنۀ آن روی و موی

فتنۀ جان و دل است نرگس فتان دوست

گر به علاج دلم آمده ای ای طبیب

شیخ بر ایمان من، طعنه اگر زد، چه باک

کافر شیخیم ما، لیک مسلمان دوست

ذره صفت تا به چرخ، رقص کنان می روم