باشد که بیاید ز قفا دی، چه توان کرد؟

امروز که از حاصل عشقت نزدم دم

فردا بتو گوید که کجا؟ هی! چه توان کرد؟

ای نخل خرامان برسی در ثمر آئی

با آن بت طناز در این شهر صبوحی

تا آنکه نسازی سفر از ری، چه توان کرد؟