تابش حسن تو در کعبه و بتخانه فتاد

تا صبا شانه بر آن زلف خم اندر خم زد

آشیان دل صد سلسله را، برهم زد

آتش عشق تو، بر محرم و نامحرم زد

تو صنم قبلۀ صاحب نظرانی امروز

که زنخدان تو آتش به چه زمزم زد