که به دل، زخم تو را در عوض مرهم زد

تو صنم قبلۀ صاحب نظرانی امروز

که زنخدان تو آتش به چه زمزم زد

حال دلسوختۀ عشق، کسی می داند

خجلت و شرم، به حدیست که در مجلس دوست

آستین هم نتوان بر مژۀ پر نم زد