هر کجا بود، دل گمشده ای پیدا شد

گره ای از خم آن زلف چلیپا وا شد

گر به آهوی ختا، نسبت چشمت دادیم

گنه از جانب او نیست، خطا از ما شد

گندم خال تو در خلد، ره آدم زد