گر به آهوی ختا، نسبت چشمت دادیم

گره ای از خم آن زلف چلیپا وا شد

هر کجا بود، دل گمشده ای پیدا شد

گنه از جانب او نیست، خطا از ما شد

گندم خال تو در خلد، ره آدم زد

زلف شیطان صفتت راهزن حوا شد