گنه از جانب او نیست، خطا از ما شد

گره ای از خم آن زلف چلیپا وا شد

هر کجا بود، دل گمشده ای پیدا شد

گر به آهوی ختا، نسبت چشمت دادیم

گندم خال تو در خلد، ره آدم زد

زلف شیطان صفتت راهزن حوا شد

ترک چشمان تو مستند و، دو شمشیر به دست