ز یک تیر نگه از پا در آرد صد چو رستم را

اگر خواهد تماشایش، بیفتد تاج از ترکش

مصور! از چه رو وامانده ای از قد و رخسارش؟

رخش از ماه نیکوتر، قدش از سرو برتر، کش

در آرد آن کمان ابرو، اگر یک تیر، از ترکش

نداده تا ز غم، گردون دون، بر باد خاکت را

ز آب و خاک تا دانی صبوحی آتش ترکش