صبوحی خاک بر سر کن ز چشمان آب خون جاری

که صد فرهاد و مجنون، چشم و دل دارند بر سویش

اگر طعنه زند بر ماه و خور، نبود عحب، زانرو

که باشد هر دو تصویر دو چشم مست جادویش

که عشق آتش بود دلبر به یادت می جهد خویش