شد شهره بهر شهر که خورشید پرستم

در بادیۀ عشق تو تا پای نهادم

یکباره بشد دین و دل و عقل ز دستم

از بس که نظر بر گل رخسار تو دارم

تو مهر ز من ای بت عیار بریدی

من دل بخم طره طرار تو بستم

مطرب تو بزن ساز نوائی بدرستی