گر از جفا رقیب نسازد مشوشم

خوش می کشد بسوی تو این عشق سرکشم

گه خال دانه می کشدم گه کمند زلف

چون صید ناتوان ز جفا در کشاکشم

از آب چشم و آتش دل بی تو هر زمان