گوهر بحر عطائیم چو خود نشناسیم

با دف و چنگ و نی اش در صف پیکار شویم

سودی از گفته ندیدیم مگر تا قدری

لب ز گفتار ببندیم و بکردار شویم

گوهر خویش ز بیگانه خریدار شویم

ای صبوحی طلب عشق ز بیگانه مکن

می توانیم که اندر طلب یار شویم