دعوی حسن می کند، چهرۀ گل به گلستان

کز سر شط خم کشیم آب طرب سبو سبو

گریه نمی دهد امان تا به تو من بیان کنم

قصۀ جور زلف تو، نکته به نکته مو به مو

یار کجاست تا شود پیش حریف روبرو

راندۀ دیر و کعبه ام، نیست به هر طرف نظر

چون نشود ستاره جو کوچه به کوچه، کو به کو