شیر را گیرد و در زلف تو، بزنجیر کند

آهوی چشم تو نازم که چو نخجیر کند

تکیه بر گوشۀ ابرو زده چشمت، آری

ترک، چون مست شود، دست به شمشیر کند

بی سبب خون من آن ابروی پیوسته نریخت