ای وصال موسی وش اندرربا این مار را

گر شود عالم چو قیر از غصه هجران تو

نخوتی دارد که اندرننگرد مر قار را

چون عصای موسی بود آن وصل اکنون مار شد

ای خداوند شمس دین از آتش هجران تو

رشک نور باقی ست صد آفرین این نار را