من از این فاتحه بستم لب خود باقی از او جو

چو چنان سود بیابی چه کنی سود و زیان را

هله ای ترش چو آلو بشنو بانگ تعالوا

که گشادست به دعوت مه جاوید دهان را

که درآکند به گوهر دهن فاتحه خوان را