تو عزبخانه مه را تو چنین مشعله ها را

تو چرا منکر نوری مگر از اصل تو کوری

وگر از اصل تو دوری چه از این مشعله ها را

خردا چند به هوشی خردا چند بپوشی

بنگر رزم جهان را بنگر لشکر جان را

که به مردی بگشادند کمین مشعله ها را

تو اگر خواب درآیی ور از این باب درآیی