خدمت او به حقیقت همه زرقست و ریا

ای بروییده به ناخواست به مانند گیا

چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا

هر که را نیست نمک گر چه نماید خدمت

برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کن

باده عشق بیا زود که جانت بزیا