اغنیا خشک و فقیران چشم تر

گر تو شیری چون می احمر بیا

زر چه جویی مس خود را زر بساز

گر نباشد زر تو سیمین بر بیا

عاشقا بی شکل خشک و تر بیا

گر صفت های ملک را محرمی

چون ملک بی ماده و بی نر بیا