پاینده دار یا رب این کاسه را و خوان را

چون خوان این جهان را سرپوش آسمانست

از خوان حق چه گویم زهره بود زبان را

ما صوفیان راهیم ما طبل خوار شاهیم

در کاسه های شاهان جز کاسه شست ما نی

هر خام درنیابد این کاسه را و نان را

از کاسه های نعمت تا کاسه ملوث