جانا یکی بها کن آن جنس بی بها را

با آن که می رسانی آن باده بقا را

بی تو نمی گوارد این جام باده ما را

مطرب قدح رها کن زین گونه ناله ها کن

آن عشق سلسلت را وان آفت دلت را

آن چاه بابلت را وان کان سحرها را

بازآر بار دیگر تا کار ما شود زر