در خانه دلم شد از بهر رهگذر را

گر ذره ها نهانند خصمان و دشمنانند

در قعر چه سخن گو خلوت گزین سحر را

ای جان چه جای دشمن روزی خیال دشمن

رمزی شنید زین سر زو پیش دشمنان شد

می خواند یک به یک را می گفت خشک و تر را

زان روز ما و یاران در راه عهد کردیم