ما نیز مردمانیم نی کم ز سنگ کانیم

می خواند یک به یک را می گفت خشک و تر را

زان روز ما و یاران در راه عهد کردیم

پنهان کنیم سر را پیش افکنیم سر را

بی زخم های میتین پیدا نکرد زر را

دریای کیسه بسته تلخ و ترش نشسته

یعنی خبر ندارم کی دیده ام گهر را