گر شرق و غرب تازد ور جانب سما

ما زاده قضا و قضا مادر همه ست

چون کودکان دوان شده ایم از پی قضا

ما شیر از او خوریم و همه در پیش پریم

طبل سفر ز دست قدم در سفر نهیم

در حفظ و در حمایت و در عصمت خدا

در شهر و در بیابان همراه آن مهیم