ای جان غلام و بنده آن ماه خوش لقا

طبل سفر ز دست قدم در سفر نهیم

در حفظ و در حمایت و در عصمت خدا

در شهر و در بیابان همراه آن مهیم

آن جاست شهر کان شه ارواح می کشد

آن جاست خان و مان که بگوید خدا بیا

کوته شود بیابان چون قبله او بود