باز از جهان روح رسولان همی رسند

طفل نبات را طلبد دایه جا به جا

ما را ز شهر روح چنین جذب ها کشید

در صد هزار منزل تا عالم فنا

پنهان و آشکار بازآ به اقربا

یاران نو گرفتی و ما را گذاشتی

ما بی تو ناخوشیم اگر تو خوشی ز ما