صف صف نشسته در هوسش بر در سرا

از بحر لامکان همه جان های گوهری

کرده نثار گوهر و مرجان جان ها

خاصان خاص و پردگیان سرای عشق

چون از شکاف پرده بر ایشان نظر کند

بس نعره های عشق برآید که مرحبا

می خواست سینه اش که سنایی دهد به چرخ