تا وارهد ز آب و گلت صفوت صفا

ارکان به خانه خانه بگشته چو بیذقی

از بهر عشق شاه نه از لهو چون شما

ای بی خبر برو که تو را آب روشنی ست

زیرا که طالب صفت صفوت ست آب

وان نیست جز وصال تو با قلزم ضیا

ز آدم اگر بگردی او بی خدای نیست