مرده دل و مرده جو چون پسر مرده شو

زین رمه پر ز لاف هیچ تو دیدی وفا

روز دو سه ای زحیر گرد جهان گشته گیر

همچو سگان مرده گیر گرسنه و بی نوا

از کفن مرده ایست در تن تو آن قبا

زنده ندیدی که تا مرده نماید تو را

چند کشی در کنار صورت گرمابه را