آنک زند هر دمی راه دو صد قافله

از جهت ره زدن راه درآرد مرا

تا به کف رهزنان بازسپارد مرا

من چه زنم پیش او او به چه آرد مرا

من سر و پا گم کنم دل ز جهان برکنم

گر نفسی او به لطف سر بنخارد مرا