یا قمرا طالعا فی الظلمات الدجی

کردش اشارت به گل بلبل شیرین نوا

غیر بهار جهان هست بهاری نهان

ماه رخ و خوش دهان باده بده ساقیا

نور مصابیحه یغلب شمس الضحی

چند سخن ماند لیک بی گه و دیرست نیک

هر چه به شب فوت شد آرم فردا قضا