به گاه جلوه چو طاووس عقل ها برده

بریز خون دل آن خونیان صهبا را

ربوده اند کلاه هزار خسرو را

قبای لعل ببخشیده چهره ما را

گشاده چون دل عشاق پر رعنا را

ز عکسشان فلک سبز رنگ لعل شود

قیاس کن که چگونه کنند دل ها را