رسید جیش عنایت کجا بماند عنا

چه اضطراب که بالا و زیر عالم راست

ز عشق کوست منزه ز زیر و از بالا

چو آفتاب برآمد کجا بماند شب

خموش کردم ای جان جان جان تو بگو

که ذره ذره ز عشق رخ تو شد گویا