شنید بانگ صفیری ز ربی الاعلی

هم آفتاب شده مطربت که خیز سجود

به سوی قامت سروی ز دست لاله صلا

چنین بلند چرا می پرد همای ضمیر

گل شکفته بگویم که از چه می خندد

که مستجاب شد او را از آن بهار دعا

چو بوی یوسف معنی گل از گریبان یافت