مبر وظیفه رحمت که در فنا افتم

به ذات تو که تویی جملگی مراد مرا

همی رسد ز توام بوسه و نمی بینم

ز پرده های طبیعت که این کی داد مرا

فغان برآورم آن جا که داد داد مرا

به جای بوسه اگر خود مرا رسد دشنام

خوشم که حادثه کردست اوستاد مرا