بدان که صحبت جان را همی کند همرنگ

رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا

که داد اوست جواهر که خوی اوست سخا

ز صحبت فلک آمد ستاره خوش سیما

نه تن به صحبت جان خوبروی و خوش فعل ست

چه می شود تن مسکین چو شد ز جان عذرا