چو دست متصل توست بس هنر دارد

ز صحبت فلک آمد ستاره خوش سیما

نه تن به صحبت جان خوبروی و خوش فعل ست

چه می شود تن مسکین چو شد ز جان عذرا

چو شد ز جسم جدا اوفتاد اندر پا

کجاست آن هنر تو نه که همان دستی

نه این زمان فراق ست و آن زمان لقا