که گشت طعمه گربه زهی ذلیل و بلا

ز نفس کلی چون نفس جزو ما ببرید

به اهبطوا و فرود آمد از چنان بالا

مثال دست بریده ز کار خویش بماند

ز دست او همه شیران شکسته پنجه بدند

که گربه می کشدش سو به سو ز دست قضا

امید وصل بود تا رگیش می جنبد