منم ز سایه او آفتاب عالمگیر

خصوص در یتیمی که هست از آن دریا

منم کبوتر او گر براندم سر نی

کجا پرم نپرم جز که گرد بام و سرا

که سلطنت رسد آن را که یافت ظل هما

بس است دعوت دعوت بهل دعا می گو

مسیح رفت به چارم سما به پر دعا