شکر شکر چه بخندد به روی من دلدار

که هست جا و مقام شکر دل حلوا

تو را چو نوحه گری داد نوحه ای می کن

مرا چو مطرب خود کرد دردمم سرنا

به روی او نگرم وارهم ز رو و ریا

اگر بدست ترش شکری تو از من نیز

طمع کن ای ترش ار نه محال را مفزا