هزار گونه ادب جان ز عشق آموزد

بپرس از رخ زرد و ز خشکی لب ها

چنان که آب حکایت کند ز اختر و ماه

ز عقل و روح حکایت کنند قالب ها

که آن ادب نتوان یافتن ز مکتب ها

میان صد کس عاشق چنان بدید بود

که بر فلک مه تابان میان کوکب ها