عنایتش بگزیدست از پی جان ها

چو آفتاب منزه ز جمله مرکب ها

نه وحشتی دل عشاق را چو مفردها

نه خوف قطع و جداییست چون مرکب ها

مسببش بخریدست از مسبب ها

وکیل عشق درآمد به صدر قاضی کاب

که تا دلش برمد از قضا و از گب ها