که چشم بند کند سحرهاش بینا را

کجاست بحر حقایق کجاست ابر کرم

که چشم های روان داده است خارا را

کجاست کان شه ما نیست لیک آن باشد

چنان ببندد چشمت که ذره را بینی

میان روز و نبینی تو شمس کبری را

ز چشم بند ویست آنک زورقی بینی