پیاله بر کف زاهد ز خلق باکش نیست

که بزم خاص نهادم صلای عیش صلا

بلا درست بلایش بنوش و در می بار

چه می گریزی آخر گریز توست بلا

میان خلق نشستست در خست خ

زهی پیاله که در چشم سر همی ناید

ز دست ساقی معنی تو هم بنوش هلا