ترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا

مرا بدید و نپرسید آن نگار چرا

سبب چه بود چه کردم که بد نمود ز من

که خاطرش بگرفتست این غبار چرا

ز بامداد چرا قصد خون عاشق کرد